Bazen uzaklara dalar gider
insan sarkilarla, kendini bulmaya calisir.daha cok derinlere dalar kaybolur daha cok kaybeder
kendini girdap gibi cektikce ceker icine,birakmaz o girdap bir bataklik misali kurtulmaya calistikca daha cok batarsin.dahada hizli dahada kuvvetli ceker seni cünkü o an özlemler sarar bedenini birini ararsin ufacik bir dal uzatsinda ceksin seni ordan diye. ama o dali uzatmasini bekledigin seni o girdaba sokandir yinede o kurtarir seni ordan bir nevi hem zehir hemde panzehirdir.seni nekadar itsede o girdaba sen okadar anlar o ittikce sen görürsün gercekleri gördükce güclenirsin, güclendikce kendi dallarini kendin birlestirirsin ve sonunda koca bir agac yaparsin dallarindan. seni kurtaran yine o olur ama o bunu bilmez nasil yaptigini.