2 aydır yazdığım yazılar arasında en kısa başlığa sahip olan yazı olacak bu. Ancak başlığın kısalığına bakıp da aldanmayın
aslında anlatmak istediğim çok uzun şeyler ancak yine burada kırpa kırpa kısa hale getireceğim. Sırf okuduklarınız size sıkıcı gelmesin diye.
"Ermeni". Bu sözcük bizim için çok şey ifade ediyor. İki halk zamanında birbirlerine düşman edilmiş. Bu düşmanlık o denli büyük ki, bir taraf soykırım olduğunu iddia ediyor, diğer taraf katliama uğradık diyor. Yani birbirlerini bir anlamda düşman olarak görüyor iki halk. "Türkler" ve "Ermeniler"...
"Türkiye'de Ermeni olmak", sanırım çok zordur. Aslında bu sadece bir "sanı" değil; tam anlamıyla kesinlik. Türkiye'de fikirsel anlamda birilerine ters bir şey söyleyince hemen "sen Ermeni tohumusun" damgası yiyorsun. "Ermeni tohumu" ne lan? Ne kadar iğrenç bir tabir, bir tamlama.
Ermenistan'da Türkler için bu denli büyük kin besleniyor mu bilemiyorum ama benim ülkemde tam anlamıyla bu halk düşman olarak kabul ediliyor. Ben buna karşıyım. Hiçbir halkın bize düşman olmadığını düşünüyorum; düşünmek istiyorum. Ülkemde eğer kötü adamsan, eğer fikirlerin "genel" değilse, eğer isyan ediyorsan, eğer "bu böyle gitmez" diyorsan sen de bir "Ermeni"sindir birilerinin gözünde.
Mesela bu ülkede has bir Ermeni olarak fikirlerini korkmadan söylersen birgün ansızın arkandan vurulabilirsin, öldürülürsün; öldürüldüğünle kalırsın. Seni öldürenlerle bu ülkenin polisi fotoğraf bile çektirir. Sen Ermeni isen katledilecek kadar değersizsin ama bir Ermeniyi öldüren katil, birlikte fotoğraf çektirmek için sıraya girilebilecek kadar değerlidir. Evet Hrant Dink'in katledilmesidir bahsettiğim.