Henüz onsekiz yaşındaki Anna , çarpık bacakları ,zayıf , çelimsiz vücudu ,sivilceli yüzü , süpürge saçlarıyla ve yakalandığı
amansız hastalıktan kaynaklanan ,gittikçe zor gören gözleriyle ,çirkin ve hayata küsmüş bir haldeydi.babasını küçük yaşta kaybetmişti.Fakirdiler.Hayatında iyi giden tek şey;annesinin onu "meleğim" diye severek üzerine titremesi ve bakımını elinden geldiği kadar iyi yapmasıydı.Ama bu , Anna'yı mutlu etmeye yetmiyordu.Tüm bu olanlardan , fakirliğinden , çirkinliğinden ve kör olan gözlerinden annesini sorumlu tutuyor,hergün O'nu suçlamaktan vazgeçmiyor , sürekli kovuyor ve aşşağılıyordu. Zavallı annesi , ne yapacağını bilemiyor ve ağlayarak canından çok sevdiği kızına bir melek kadar güzel olduğunu , asla çirkin olmadığını söylüyordu.
Hastanede yatan Anna , durmak bilmiyor ,suçladığı annesini kovmaktan vazgeçmiyor,hergün ağıza alınmayacak sözlerle annesine hakaretler yağdırarak gitmesini istiyordu.Tüm bunlara dayanamayan ve belki de daha iyi olacağını düşünen annesine gitmekten başka bir çare kalmamıştı.
Artık tamamen göremez hale gelen Anna ,annesinin gitmesiyle daha sakinleşmiş ve hastanede ki odasında ameliyat olacağı günü bekliyor ve daha güzel olmayı umuyordu.Beklenen gün geldi ve doktorlar Anna'yı ameliyata hazırladı.Saatler süren ameliyattan çıkan Anna , uygun gözün de bulunmasıyla , gözleri bandajlı , açılacağı günü sabırısızlıkla bekliyor , aynada yeni yüzünü ve vücudunu görmek için heyecandan yerinde duramıyordu.Mutluydu.Annesi aklına bile gelmiyordu.Beklenen gün geldiğinde boy aynasının karşısında doktorlar nezaretinde gözlerinin bandajı açılmaya başladı.Gözlerini yavaşça açtı.Kırpıştırdı.Önce bulanık ve gittikçe netleşen görüntüye inanamıyordu.Artık görüyordu ama asıl şaşırtıcı olan gördükleriydi.Yüzündeki sivilceler gitmiş , uzun düz kızıl saçları , kusursuz güzellikteki yüzü kuğu gibi bir boynu ,muazzam vücudu ile çevresinde dönüp duruyor , şaşkınlıktan ne yapacağını bilemiyordu.Doktorlar ise şaşkınlıkla birbirlerine bakıyorlar ve görebilmesinin sevincini birbirlerine gülümseyerek paylaşıyorlardı.
Şaşkınlıktan dili tutulan Anna , biraz kendine geldikten sonra hem aynaya bakmaya hala devam ediyor ve hem de sorularını arka arkaya sıralıyordu :" bunu nasıl başardınız? teknolojinin bu kadar ilerlediğini bilmiyordum. harikalar yaratmışsınız.!"diye haykırıyordu.Asistanlarının şaşkın bakışları arasında derin bir nefes alan profesör cevap verdi"Anna! sana estetik ameliyat yapmadık ,tek yaptığımız sana annenin gözlerini takmaktı.."