Adam cinayetten sanıktır.Karısını öldürmekle suçlanmaktadır.Ülkenin en iyi avukatını tutar.Eldeki tek kozu ise karısının
cesedinin bulunamamış olmasıdır.Davanın ilk duruşmasında daha önce hiç dava kaybetmemiş avukatımız jürileri,müvekkilinin suçsuz olduğuna inandırmak için şöyle bir savunma geliştirir;" sayın jüriler, müvekkilim suçsuzdur,nitekim ceset bulunamamıştır ve üçe kadar saydığımda kadın mahkeme kapısından içeri girecektir"der ve saymayı bitirdiğinde tüm jüriler kapıya bakar.Avukat tuzağının işe yaradığını düşünerek son vuruşunu yapar"Gördünüz mü?siz de müvekkilimin bu cinayeti işlemediğini düşünüyorsunuz"
Dava sonuçlanır ve sanık jüriler tarafından suçlu bulunur.Avukat mahkeme çıkışı jüri başkanına gider ve "siz de kapıya bakmıştınız, neden müvekkilimi suçlu buldunuz?" diye sorar.Ancak zeki jüri başkanının cevabı başka bir söze ihtiyaç bırakmaz"Evet kapıya bakmıştım,ama müvekkiliniz bakmıyordu!"