Bihruz Bey,bir Osmanlı Paşası’nın oğludur.Özel hocalardan yarım yamalak bir eğitim görmüştür.Alafrangalığa özenir.Süsü,gösterişi
sever.Şık giyinir.Şımarık sorumsuz bir gençtir.her fırsatta az buçuk bildiği Fransızca ile terziler,ayakkabıcılar ve garsonlarla konuşur.Böylece Batılı olduğunu sanır.
Devrin pahalı eğlence yerlerinde arabasıyla gezinti yapar.Bir gün Çamlıca tepesine çıkan güzel bir arabada sarışın,kibar görünüşlü bir kız görür.Hemen ona aşık olur.Bu kız Periveş adında kötü bir kadındır.Ertesi hafta yine oraya gider.Bin bir özenle yazdığı mektubu yüksek bir aileden sandığı kızın arabasına atar,fakat o günden sonra onu bir daha göremez..Yemeden içmeden kesilir,zayıflar.İşini,annesini ihmal eder.Arkadaşlarından keşfi Bey bu aşkı öğrenir.Ona kızın öldüğünü,ailesini yakından tanıdığını bir de ablası bulunduğunu söyler.Bihruz Bey,bu yalana hemen inanır,büyük bir acıya kapılır.Sevdiği kızın mezarını bile bilmemektedir.Her geçen gün de serveti tükenmektedir.
Aradan günler geçer,Bihruz Bey’in aşkı yavaş yavaş küllenir.Bir ramazan akşamı Şehzadebaşı’nda dolaşırken aşık olduğu kıza rastlar;fakat onu sevgilisinin ablası olduğunu düşünür.Güçlükle yanına yaklaşır,üzüntüsünü bildirir.Kız kardeşine olan aşkından söz eder.Mezarının yerini sorar.Periveş alaylı kahkahalar atar,onunla nerede karşılaştıklarını,kardeşi olmadığını söyler.Bihruz Bey düştüğü kötü durumdan kurtulmak ister.Fakat pot üstüne pot kırarak daha gülünç duruma düşer.Utançtan kıpkırmızı kesilir.Sonra bir yolunu bularak oradan uzaklaşır.