Orta halli bir ailenin oğlu olan Ahmet Cemil ,annesi,babası ve kız kardeşiyle mutlu bir hayat yaşamaktadır.Mülkiye
Mektebi son sınıftayken babasını kaybeder.Geçirdiği sarsıntıya rağmen ailenin geçimini üstlenir.Verdiği özel derslerle,yaptığı çevirilerle biraz para kazanmaya başlar.Mir'at-ı Şuun(Olayların Aynası) adlı gazeteye girer.Bir süre sonra kız kardeşi gazetenin sahibinin oğluyla evlendirilir.Bu arada bir eser üstünde çalışmaktadır.Bu eseri yayımlayıp mutlu bir hayat yaşamayı düşlemektedir.O ,geleceğin umuduyla hayallere dalan birisidir.Bir anlamda mal(hayal) ve
siyah(gerçek) arasında gidip gelmektedir.Bir gün varlıklı arkadaşı Hüseyin Nazmi'nin kız kardeşi Lamia ile karşılaşır.Kız,çocuk denecek yaşta,narin,kara gözlü bir güzeldir.Kimi zaman onlara piyano da çalmaktadır.Bir gün bitirmekte olduğu eserini Hüseyin Nazmi'nin evinde arkadaşlarına okur.Lamia da onu dinlemiştir.Ahmet Cemil,gelecek ile ilgili hayallerini Lamia ile daha da renklendirmeye başlamıştır.Bu sırada kız kardeşini kaybeder.Büyük bir sarsıntı daha geçirir.Artık Lamia ve eseriyle teselli bulmaya çalışır.Ne var ki kızın bu aşktan hiç haberi olmamıştır.Bir gün Lamia'nın bir subayla evlenmek üzere olduğunu öğrenen Ahmet Cemil,üçüncü sarsıntıyı da yaşar.Onun için her şeyin sonu gelmiş gibidir.Odasında bir köşeye çekilir.Tek tesellisi annesidir.İstanbul'dan uzak bir yerde memurluk bulur.Annesiyle yolculuğa çıkar.Ama bu gece siyah ve yıldızsızdır.tepebaşı'ndaki bir ziyafetten sonra
mavi düşlerle başlayan roman,böyle bir yolculukta son bulur.Ahmet Cemil,mavi düşlerden siyah gerçeğe döndüğünü şimdi de acı bir biçimde fark etmektedir.