Beni Beklerken
Summary rating: 3 stars
6 Eleştiri
Ziyaretçi sayısı
:
225
kelimeler:
900
Yayın tarihi: Eylül 26, 2007
"
Gecmisin labirentinde kayboluruz zavalli bir fare gibi. Cikis yoktur, peynirde. Kendi kendimizi yeriz. Cesaretimiz varsa bilincin kuytusuna iner altina yatariz acimizdan kalan yaranin, teslim olurcasina. Dumduz olur bakislarimiz, ne hazzi duyariz ne igfal edilen yarinimiza bekle demeyi biliriz. Bekle desek ne locak ki? Yrin bizim degildir, biz yarina aitizdir. Ozlem gecmise- gecene- gecirip gidene aittir, yarina degil. Ozlem onanmaz duygusuyla once icinden gecelere agit yakar, sonra ninnilerle uyandirir kendini, uykusuzlugundan... Oyunlar oynariz kendimizle. Oynamak istemeyen acisini sobeleyip gider. "
OZLEM... basrole sahip olan kizin ismidir... ama ayni anda hepimize en fazla aci veren kelimelerden biridir. Bu psikolojik agir romanda, Ozlem isminin ifade ettigi acilari yasiyor, bu ismin ona actigi yaralari kapatmaya calisarak.
Ozlem annesinin hayalleriyle donanmis hayatindan kurtulmaya ve olumune bir neden bulmaya calisirken, ayni anda babasi ve uvey annesiyle de yuzlesmek ve normal bir hayat surdurmak zorundadir. Ama annesi gercekten olmus mudur? He aksam ruyasinda onu yasiyor ve ''uykusuzlugundan'' uyanip ''ozlemle'' yuzlesmek zorunda kaliyor.
Babasi Ozlem''i, ona aci cektiren sorulara bi cevap bulabilmesi icin psikologa gonderir. Psikilogun adi ''Kader''dir''. Ozlem''e bekletenin olmadigini sadece bekleyenin oldugunu, ''kaderinin'' cizdigi yolda artik korkusuz ilerleyebilecegini anlatmaya calisir Kader hanim. Ama Ozlem kabuslarinin, hayaletlerinin, acisinin ve ozleminin icinde bogulmaktadir. Kabullenmeyisine inanmayarak, hergun kendini yavas yavas oldurmektedir. Duygularini kaybetmeye basladigi an hayatina bir kiz girer. Adi Duygu''dur. Duygu uyumsal, sempatik bir kizdir. Ama onun da sorunlari vardir. Ailesinin dikkatini cekmek amaciyla sik sik intihara tesebbus eder. Intihar etmek istemesinin bir nedeni daha vardir, onun da dedigi gibi: olumden sonra gidecek yollari vardir! Ozlem bu kizi yavas yavas sevmeye baslar ve hayatinda ilk defa, bunu belli etmese bile, kalbinin derinliklerind ona yardim etme istegidini barindirir.
Kaygan zaman icerisinde, yaralarin hicbiri kapanmadan akip gecer gunler ve bir gun duygu tekrar ihtihara tesebbus eder. Duygu''nun annesi hemen Ozleme telefon edip durumu anlatirir ve dakikalar sonra Duygu''nun evine vardiginda, buz gibi ama huzurlu bir goruntuyle karsi karsiya gelir. Bu kez basarmisti. Duygu gitmesi gereken yollara cikan kapiyi nihayet acmisti. Herkes Ozlem''in acilarina ve bir turlu ceap bulamadigi sorularina bir de tek arkadasinin olumu eklenince iyice yikilir diye dusunurken, o hayata daha fazla baglanir. Arkadasi amacina kavusmayi basardi, o da basarmaliydi. Ama onu halaguclu kilan bir sey daha vardi... bir kardesi olacakti. Evet, uvey annesi hamileydi ve bu onlarin arasindaki buzlarin erimesine neden olmustu.
Duygu''nun olumunden sonra, Ozlem tek arkadasina mektuplar yazmaya basladi. Icinde ona karsi olan duygularini artik onun da ogrenmesi gerektigini dusundu. Artik Ozlem butun sorunlariya yuzlestikten sonra arkadasina en son su satirlari yazdi: Bu sana yazdigim son mektup olacak. Senin yazdigin son mektup kadar aci olacak mi bilmiyorum. Hayatima girdiginde kendi ic hallerinden kurtulmaya calismayan, ustune ustelik kendi icine gittikce icin icin kanayan bir kizdim. Simdi 22 yasindayim. Cok uzagimdaki senin uzakliginla yan yana yatiyorum her gece. Ve sen uzagimdaki o kadindan daha yakinsin bana. Gittigin gunden beri gecelerim guzduzlerime karisti. Gittigin gunden beri sensizliginle yasamaya da alistim. Oysa sen varken aptal birkiz olarak goruyordum. Intihar girisimlerin bana sadece sov gibi geliyordu. Aslinda seni cok iyi anliyordum, o kadar iyi anliyordum ki bu agir geliyordu. Senli olan hallerimden kacmaya calisiyordum. Ama inandimki gidisinden ndimden sonra en iyi arkadasim sendin.
Bana hep "Ozlem''im" derdin, sense hep benim icimde sakladigim o gizli "Duygum''dun"...
Sen kocaman govdesi olan bir agactin. Ruzgar esti, firtina cikti, toprak kaydi, gokyuzu agladi, tomurcuk cicek acti, bebek dogdu, kuslar geri dondu.
Biliyorum, sen daayandin, hep dayandin. Ve ben zaman aman senin o kocaman govdene yaslanip durudum, dinlendim, sustum. Sen kafasi karisik bir kizdin, bense ic huzru pesinde olan annesini terk edisinikendine yalanlar uyudrarak kacan bir kiz...
Hersey ne kadar tuhaflasti sen gidince biliyor musun? Icimdesin, yanimdasin, disimdasin, bedenimi sariyorsun.
Senden bana kalan yine ''ben'' oldum. Senden bana yine ''ozlem'' kaldi, ben yine ''ozlem'' oldum. Ve ben senin icin bu kaygan zeminde satir satir asamaya devam ediyorum...
Ve, hep bir sarkiyi soyluyorum gecmisimle hep bir agizdan; "wish you were here" ...
Sen bana gelince; kaygan zeminni satir aralarinda '' olanlari gormek icin '' burada olacagini biliyorum. Kaygan zeminde dusmemeyi ogrendim. Hoscakal dostum, ben de cok sevmistim seni...
Beni beklerken, unutmak ile hatirlamayi reddedis uzerine agir bir roman. Onun adi Ozlem. Aynaya baktiginda ozleminin aynisini goren Ozlem... Bu hikayede kendini bekledi, hepimiz gibi... ve kavustu!
Beni Beklerken hakkında daha fazla inceleme