Zaman keserle hiç dövülmemeiş bir çivi gibi paslandırarak, dününü ve
bu gününü hiç acımadan cayır cayır yaktığı ateşin üzerini ince küllerle örterek görünmeyen pençelerini Cemo'nun yüreğine geçirmişti.
Asıl tecavüz bedene değil, insanın yüreğine, beynine, hayallerine ve düşlerine yapılandır. Karşısındaki insanın, canlının ruhu açıp gittikten sonra geriye kalan bedeni acı çekmez. Oysa ruh bedenin içinde kıpır kıpırken ölmek en acısıdır. Karanlık bir zindanda unutlmaya benzer. Yaşarken ölürse, geriye kalan bedeni korumanın ne anlamı vardır.
Ölen sadece tense, korkunun da ölümünde üstüne gitmek lazım. İnsan yaşamına kıymak hem çok kolay hem de çok zordur. Acı çektirmeden; bıçakla, tabancayla, zehirleyerekyada başka bir biçimde hayata son verdiğinde, karşındaki insana vereceğin acı bir anlıktır.